ထရန်စ်အာဗန်ဂတ် (Transavantgarde) အနုပညာ လှုပ်ရှားမှု
ထရန်စ်အာဗန်ဂတ် သို့မဟုတ် ထရန်စ်အာဗန်ဂါဒီယာ သည် ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ နှောင်းပိုင်းနှင့် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် အီတလီနှင့် ကျန်အနောက်ဥရောပနိုင်ငံများတစ်ဝှမ်း ပျံ့နှံ့ခဲ့သော အနုပညာလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည့် နီယို-အိတ်စ်ပရက်ရှင်းနစ်ဇင် (Neo-expressionism) ၏ အီတလီဗားရှင်းဖြစ်သည်။ transavanguardia ဟူသော ဝေါဟာရကို ဗင်းနစ် ဘီယန်နာလေ (Venice Biennale) ပြပွဲရှိ "Aperto '80" တွင် စတင်၍ အီတလီ အနုပညာဝေဖန်ရေးဆရာ အခီလီ ဘိုနီတို အိုလီဗာ (Achille Bonito Oliva) က တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ (avant-garde) ကို ကျော်လွန်ခြင်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဤအနုပညာလှုပ်ရှားမှုသည် ပန်းချီရေးဆွဲခြင်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းနှင့် ပုံဆွဲခြင်း၊ ပန်းချီရေးဆွဲခြင်းနှင့် ပန်းပုထုလုပ်ခြင်းတို့တွင် စိတ်ခံစားမှု―အထူးသဖြင့် ပျော်ရွှင်မှု―ကို ပြန်လည်မိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြသမှု ကြားခံနယ်ပယ်များစွာကို တွေ့ရှိခဲ့သည့် အယူအဆပိုင်းဆိုင်ရာ အနုပညာ (conceptual art) ပေါက်ကွဲလာမှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထရန်စ်အာဗန်ဂတ် သည် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်ပုံသဏ္ဍာန် အနုပညာ (figurative art) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည့်အပြင်၊ လှုပ်ရှားမှု၏ အထွတ်အထိပ်ကာလအတွင်း ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံရိပ်များကိုလည်း ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ အနုပညာရှင်များသည် မီနီမယ်လစ်ဇင် (minimalism) ကဲ့သို့သော ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး လှုပ်ရှားမှုများတွင် အသုံးပြုမှုနည်းပါးခဲ့သည့် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်ပုံသဏ္ဍာန် အနုပညာနှင့် သင်္ကေတဝါဒ (symbolism) တို့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့ကြသည်။ အဓိက ထရန်စ်အာဗန်ဂတ် အနုပညာရှင်များမှာ ဆန်ဒရို ခီယာ (Sandro Chia)၊ ဖရန်ချက်စကို ကလီမန်တေ (Francesco Clemente)၊ အန်ဇို ကူချီ (Enzo Cucchi)၊ နီကိုလာ ဒီ မာရီယာ (Nicola de Maria) နှင့် မင်မို ပါလာဒီနို (Mimmo Paladino) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
(WiKiArt မှ ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ အပြည့်အစုံလေ့လာလိုလျှင် wikiart.org တွင်သွားရောက်ဖတ်ရှုပါ။) AMHTA METHON-ART
