Neo-Impressionism

၁။ Neo-Impressionism ဆိုသည်မှာ ၁၉ ရာစု နှောင်းပိုင်းတွင် ပြင်သစ်၌ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး အင်ပရက်ရှင်နစ်ဝါဒ၏ လက်တွေ့ကျမှုကို သိပ္ပံနည်းကျ သီအိုရီများဖြင့် ဆန့်ကျင်တုံ့ပြန်ခဲ့သော အနုပညာလှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၂။ ဤလှုပ်ရှားမှုကို ဂျော့ချ် ဆူးရတ် (Georges Seurat) နှင့် ပေါလ် ဆင်ညတ် (Paul Signac) တို့က ဦးဆောင်ခဲ့ကြပြီး ဆေးရောင်များကို ရောစပ်မည့်အစား အလွန်သေးငယ်သော ဆန့်ကျင်ဘက်အရောင် အစက်လေးများကို ဘေးချင်းကပ် ခြယ်သသည့် ပွိုင့်တီလစ်ဇင် (Pointillism) သို့မဟုတ် ပိုင်းခြားရေးဝါဒ (Divisionism) နည်းစနစ်ကို အဓိက အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

၃။ အဆိုပါ နည်းစနစ်သည် အရောင်များကို ဆေးစပ်ပြားပေါ်တွင် ရောနှောခြင်းမပြုဘဲ ပန်းချီကားပေါ်ရှိ အရောင်အစက်လေးများကို ကြည့်ရှုသူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်သာ အလိုအလျောက် ပေါင်းစပ်သွားစေရန် (Optical blending) ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၄။ ထို့အပြင် ဤအနုပညာလှုပ်ရှားမှုသည် ရှေးရိုးစွဲ လူလတ်တန်းစားတို့၏ အကြိုက်များမှ ခွဲထွက်ကာ လူသားတို့၏ လွတ်လပ်မှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို လိုလားသော အာဏာရှင်စနစ်ဆန့်ကျင်ရေး (anarchist) အယူအဆများနှင့်လည်း အပြင်းအထန် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေခဲ့သည်။

၅။ နီအို-အင်ပရက်ရှင်နစ်ဝါဒသည် အနုပညာတွင် စိတ္တဇဆန်မှု (abstraction) အတွက် ကြီးမားသော လမ်းစတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ဖောဗစ်ဝါဒ (Fauvism)၊ ကျူးဘစ်ဝါဒ (Cubism) မှသည် ပေါ့ပ်အနုပညာ (Pop Art) အထိ ခေတ်ပေါ်အနုပညာ လှုပ်ရှားမှုများစွာကို အကြီးအကျယ် လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သည်။